เกาะแห่งการจากลา

ทะเลยามเย็นนอนนิ่งในแสงเหลือง เหนือเส้นขอบฟ้า เรือลำเล็กแล่นไกลออกไป ใกล้ ๆ มีคนค้ำไม้เท้าและม้าหนึ่งตัว อยู่ในทะเลเดียวกัน แต่ยืนแยกกัน ใกล้กันอยู่ แต่ต่างกลายเป็นแสงของเกาะหนึ่งเกาะแล้ว นี่คือแสงของการจากลา ที่ให้มองสิ่งที่จากไป และให้ทนรับสิ่งที่เหลืออยู่ ทั้งคนและม้า สุดท้ายยังคงเป็นเกาะแห่งการพรากจากของตน แต่ระหว่างเกาะกับเกาะก็ยังมีทางน้ำ ยืนแยกกัน และมองเรือลำเดียวกัน นั่นคือการร่วมทางครั้งสุดท้ายของเย็นนี้