Artwork text
ใต้ฟ้าดำ
ลมขาวกวาดผ่านทุ่ง
บนทางสีหญ้าแห้ง
หญิงกับม้าเอียงไปเหมือนร่างเดียวกัน
หญิงแบกหม้อน้ำไว้บนหลัง
ม้าตามข้างกายโดยไม่พูด
ลมดึงชายเสื้อ
และลบทางใต้เท้า
แต่ทั้งสองไม่หยุด
ไกลออกไปมีบ้านมุงจากหลังหนึ่ง
เล็กและเลือน
แต่ที่ให้กลับไปยังคงเหลืออยู่
ทางกลับบ้าน
ไม่ใช่ทางที่เดินหลังลมสงบ
แต่คือการมุ่งสู่บ้านจนสุด
แม้ร่างจะเหนื่อยล้า
ทางเหมือนจะขาดแล้วเชื่อมต่ออีก
หญิงกับม้าเดินกลับ
ตามเส้นบางนั้น
แม้แสงไฟบ้านยังไกล
เพียงมุ่งหน้าไปทางนั้น
ก้าวก็ยังดำเนินต่อ
Key context
พยอน ชี-จี เป็นจิตรกรเกาหลีสมัยใหม่และร่วมสมัย ผู้มองภูมิภาวะ Fūdo ของเชจูไม่ใช่ฉากหลัง แต่เป็นเงื่อนไขของการดำรงอยู่ ความโดดเดี่ยว การรอคอย ลม และสีของหญ้าแห้ง ก่อรูปเป็นสมัยใหม่นิยมเกาหลีแบบท้องถิ่น-สากลที่หยั่งรากในสถานที่และเปิดสู่โลก
จิตรกรเชจูญี่ปุ่นโซลบีวอน (สวนลับชางด็อกกุง)ยุคสมัยใหม่ยุคร่วมสมัยศิลปะวิจิตรศิลป์