หนทางกลับบ้าน

ชายคนหนึ่งกับม้า กลับมาจากปลายทางอันไกล ม้าก้มศีรษะ ชายยืนข้างมันด้วยร่างอ่อนล้า การกลับมา ไม่ใช่การย้อนกลับไปก่อนการจากไป บ้านว่างเปล่า คนที่รออยู่ไม่มี เวลาที่ผ่านไปไม่เปิดกลับอีก ถึงอย่างนั้นก็ยังกลับมา ที่สุดของการจากไปทุกครั้ง ยังมีบางสิ่งที่กลับมา แม้จะเหนื่อยล้า แม้หลงทาง ร่างคดงอ ไม่มีใครมาต้อนรับ ก็ยังเหลือใจหนึ่ง ที่มุ่งกลับสู่ที่ของตนจนสุด บางที นั่นคือสิ่งที่บยอนชีจี อยากทิ้งไว้ในภาพจนวาระสุดท้าย การจากไปคือชะตาชีวิต การกลับมาคือชะตาที่หลีกไม่พ้น