Artwork text
Эр хүн морь хоёр урт замын эцэст эргэж ирэв.
Морь толгойгоо гудайлгаж,
Эр хүн ядарсан биеэрээ дэргэд нь зогсоно.
Эргэж ирэх нь
Явахаас өмнөх рүү буцах явдал биш.
Гэр хоосон.
Хүлээж байсан хүн байхгүй.
Өнгөрсөн цаг дахин нээгддэггүй.
Гэсэн ч эргэж ирнэ.
Бүх явахуйн эцэст
Ядарсан ч эргэж ирэх ганц нэгэн байдаг гэдэг.
Замаа алдаж, бие нь бөхийж,
Угтах хүнгүй ч
Эцсээ хүртэл өөрийн газрын зүг явах
Ганц сэтгэл үлддэг гэдэг.
Магадгүй энэ л Бён Ши Жигийн
Эцсээ хүртэл зурагтаа үлдээхийг хүссэн юм.
Явах нь хувь тавилан байв.
Эргэж ирэх нь зайлшгүй заяа байв.
Key context
Бён Ши Жи бол Жэжүгийн Fūdo-г зүгээр нэг дэвсгэр бус, оршихуйн нөхцөл хэмээн дүрсэлсэн Солонгосын орчин үеийн зураач юм. Ганцаардал, хүлээлт, салхи, хатсан өвсний өнгө нь түүний урлагт орон нутаг ба дэлхийг холбосон глокал солонгос модернизмыг бүрдүүлдэг.