Daan pauwi

Ang lalaki at ang kabayo
Ay bumalik sa dulo ng mahabang daan
Nakayuko ang kabayo
Ang lalaki, pagod ang katawan
Ay tumatayo sa tabi nito
Ang pagbabalik
Ay hindi pagbalik
Sa panahong bago umalis
Hungkag na ang bahay
Wala na ang taong naghihintay noon
Hindi na muling nabubuksan
Ang panahong lumipas
Gayunman, bumabalik siya
Na sa dulo ng bawat pag-alis
Kahit pagod
May isang pusong bumabalik
Na kahit naligaw
Kahit bumaluktot ang katawan
Kahit walang sasalubong
May natitirang isang puso
Na hanggang wakas
Ay patungo sa sariling lugar
Marahil iyon ang nais iwan ni Byun Shi-Ji
sa kaniyang mga larawan hanggang wakas
Ang pag-alis ay kapalaran
Ang pagbabalik ay tadhana