Daan pauwi

Buong buhay, ipininta niya ang pag-alis.
Bahay na walang tao. Bangkang paalis. Mga bagay na hindi bumabalik.
Sa bawat larawan, may umaalis.
Kapag ipinipinta niya ang bahay na walang tao, siya ang may-ari ng bahay na iyon.
Kapag ipinipinta niya ang paalis na bangka, nakasakay siya sa bangkang iyon.
Ngunit sa huli, tinipon niya ang mga nagkawatak-watak.
Nagtayo ng bahay, nagtali ng kabayo, nagtanim ng puno, nagpadapo ng uwak.
Isa-isa niyang tinawag pabalik ang mga bagay na buong buhay niyang pinakawalan.
At sa pinakagitna, pinabalik niya ang isang tao.
Pagod ang hakbang, baluktot ang likod, ngunit patungo pa rin sa bahay.
Ang kamay na nagpinta ng pag-alis ay nagpinta ng pagbabalik.
Ang taong nagpapaalam ay naging taong sumasalubong.
Mula sa pag-alis hanggang sa pagbabalik, sa pagitan ng dalawang ito, may isang buhay.