De weg naar huis

Zijn hele leven schilderde hij vertrek.
Lege huizen. Vertrekkende boten. Dingen die niet terugkwamen. In elk schilderij vertrok iemand.
Als hij een leeg huis schilderde, was hij de eigenaar. Als hij een vertrekkende boot schilderde, zat hij aan boord.
Maar aan het einde riep hij het verstrooide bijeen.
Hij zette een huis neer, bond een paard vast, plantte een boom, liet een kraai neerstrijken. Wat hij zijn leven lang had laten gaan, riep hij een voor een terug.
En midden daartussen liet hij een mens terugkeren.
Met vermoeide stappen en gebogen rug, maar toch naar huis.
De hand die vertrek schilderde, schilderde terugkeer. Wie uitgeleide deed, werd wie verwelkomde.
Tussen vertrek en terugkeer lag een heel leven.