Ang huling obra

Sumakay siya sa bangka
Patungo sa Ieodo
Sa panig na walang pagbabalik
Ang mga bagay na buong buhay niyang ipininta
Ay isa-isa niyang binawasan
Binawasan ang hangin
Binawasan ang alon
Pati ang lagda ay inalis
Sapagkat ang taong magsusulat ng pangalan
Ay wala na roon
Sa puwang na iniwan ng lahat ng binawasan
Isang kabayo lamang ang iniwan niya
Sa malabong guhit
Sa katawang halos maglaho ang hugis
Hindi umaalis ang kabayo
Habang patungo sa Ieodo ang amo nito
Naiiwan ito sa lupang ito
At mula sa dulo ng tuyong parang
Minamasdan ang papalayong likod
Ngunit ang kabayo
Ay hindi umiiyak
Ang matagal na magkasamang lumakad
Ay nagkakaunawaan kahit magkalayo
Na hindi ito paghihiwalay
Kundi pauna lamang sa daan
Tinapos na ang pagkatapon
Ibinaba pati ang pagpapala
Patungo siya sa Ieodo
Wala man lang lagda
Isang kabayo lamang
Ang inihabilin sa lupang ito