Ieodo

Bumalik ang bangka
Ang tao
Ay hindi bumalik
Ang bangkang walang sakay
Ang tanging patunay
Na nakarating ang mangingisda sa Ieodo
Sa harap ng bangkang iyon
Umiiyak ang uwak
Walang taong iiyak para sa kaniya
Kaya ang ibon ang umiiyak
Hindi nakikita ang Ieodo
Ngunit ang bumalik na bangkang walang sakay
Ang tahimik na nagpapatunay
Na naroon ang lugar na iyon
Sa lugar ng lungkot
isinisilang ang alamat.
Upang ang mga hindi nakabalik
ay mabuhay pa rin sa kung saan,
kahit sa ganitong paraan.