Ang Titig

Sa ibabaw ng bangin, isang kabayo ang nakaharap sa langit ng takipsilim.
Ang munting bangka sa dulo ng abot-tanaw ay umaalis dala ang mga alaala.
Ang paghihiwalay ay laging nagsisimula sa ganiyang paglayo, at ang pangungulila ay lalong malinaw na
nananatili sa isang sulok ng dibdib.
Payapang nakatitig ang kabayo.
Hindi sa bangka, kundi sa lahat ng sandaling pinagsaluhan natin.
Habang naaabot ng tingin,
hindi pa lumilisan ang mga panahong iyon.