Spojrzenie

Jeden koń na klifie zwraca się ku wieczornemu niebu. Na końcu horyzontu mała łódź odpływa, niosąc wspomnienia. Rozstanie zawsze zaczyna się od takiego oddalania. A tęsknota tym wyraźniej zostaje w jednym zakątku serca. Koń patrzy spokojnie. Nie na łódź, lecz na wszystkie chwile, które razem przeżyliśmy. Dopóki sięga do nich spojrzenie, tamte chwile jeszcze nie odeszły.