Το βλέμμα

Στην κορυφή του γκρεμού ένα άλογο αντικρίζει τον βραδινό ουρανό. Στην άκρη του ορίζοντα μια μικρή βάρκα φεύγει φορτωμένη αναμνήσεις. Ο αποχωρισμός αρχίζει πάντα έτσι, με την απομάκρυνση, και η νοσταλγία μένει πιο καθαρή σε μια γωνιά του στήθους. Το άλογο κοιτάζει ήσυχα. Όχι τη βάρκα, αλλά όλες τις στιγμές που μοιραστήκαμε. Όσο φτάνει το βλέμμα, εκείνοι οι χρόνοι δεν έχουν ακόμη φύγει.