สายตา

ม้าตัวหนึ่งบนหน้าผา เผชิญหน้ากับฟ้ายามเย็น เรือลำเล็กสุดเส้นขอบฟ้า บรรทุกความทรงจำจากไป การจากลาเริ่มต้นเช่นนั้นเสมอ ด้วยการห่างออกไป และความคิดถึงยิ่งชัด ค้างอยู่ที่มุมหนึ่งของอก ม้ามองอย่างสงบ ไม่ใช่มองเรือ แต่มองทุกชั่วขณะที่เราเคยแบ่งปัน ตราบใดที่สายตายังเอื้อมถึง เวลานั้นยัง ไม่ได้จากไป