Artwork text
ซ้ายมีม้า ขวามีวัว
ม้าเป็นสัตว์ของลม
วัวเป็นสัตว์ของดิน
ม้ายกหัวมองพ้นเส้นขอบฟ้า
วัวก้มหน้ามองดินใต้เท้า
หนึ่งคือชีวิตที่จากไป
หนึ่งคือชีวิตที่คงอยู่
ม้ามุ่งสู่ที่ที่ยังมาไม่ถึง
วัวรักษาที่ที่ถูกมอบให้แล้ว
แต่หมู่บ้านอยู่ไม่ได้ด้วยการจากไปเท่านั้น
ชีวิตก็สืบต่อไม่ได้ด้วยการอยู่เท่านั้น
ใครบางคนต้องออกทะเล
ใครบางคนต้องเฝ้าดินที่จะให้กลับมา
ม้าไปสู่ความเป็นไปได้
วัวรับหน้าที่ของความต่อเนื่อง
ดวงอาทิตย์ดวงเดียวกันขึ้นเหนือทั้งสอง
เรือลำเล็กหนึ่งลำ
แล่นไปทางที่ม้ามอง
วัวก้มหน้า
เฝ้าดินที่เรือนั้นจะกลับมาแตะ
ชีวิตไม่ใช่การเลือก
ระหว่างจากไปกับอยู่ต่อ
ต้องมีผู้คงอยู่ จึงมีผู้จากไปได้
ต้องมีผู้รักษาที่ จึงมีผู้กลับมาได้
Key context
พยอน ชี-จี เป็นจิตรกรเกาหลีสมัยใหม่และร่วมสมัย ผู้มองภูมิภาวะ Fūdo ของเชจูไม่ใช่ฉากหลัง แต่เป็นเงื่อนไขของการดำรงอยู่ ความโดดเดี่ยว การรอคอย ลม และสีของหญ้าแห้ง ก่อรูปเป็นสมัยใหม่นิยมเกาหลีแบบท้องถิ่น-สากลที่หยั่งรากในสถานที่และเปิดสู่โลก