Artwork text
Po lewej koń.
Po prawej wół.
Koń jest zwierzęciem wiatru.
Wół jest zwierzęciem ziemi.
Koń podnosi głowę i patrzy poza horyzont.
Wół pochyla głowę i patrzy na ziemię pod kopytami.
Jedno jest życiem odejścia.
Drugie jest życiem pozostania.
Koń zwraca się ku miejscu,
które jeszcze nie nadeszło.
Wół trwa na miejscu,
które już zostało mu dane.
Ale wioska nie może żyć
samym odejściem.
I życie nie trwa samym pozostaniem.
Ktoś musi wypłynąć na morze.
Ktoś musi strzec ziemi, do której tamten ma wrócić.
Koń idzie ku możliwości.
Wół niesie trwanie.
Zdobywając z morza, zbierając z ziemi,
wioska nadmorska żyje między odejściem a czekaniem.
Jedno słońce wschodzi nad oboma tak samo.
Mała łódź płynie w stronę,
w którą patrzy koń.
Wół, z pochyloną głową,
strzeże ziemi, do której ta łódź
kiedyś znów dotrze.
Życie nie jest wyborem
między odejściem a pozostaniem.
Tylko tam, gdzie ktoś trwa,
ktoś inny może odejść.
Tylko tam, gdzie ktoś strzeże miejsca,
ktoś może wrócić.
Key context
Byun Shi-Ji był koreańskim malarzem nowoczesnym i współczesnym, który ukazywał Fūdo Jeju nie jako tło, lecz jako warunek istnienia. Samotność, oczekiwanie, wiatr i barwa suchej trawy tworzą w jego sztuce glokalny koreański modernizm, zakorzeniony w miejscu i otwarty na świat.