Deniz kıyısındaki köy

Solda at, sağda öküz vardır.
At rüzgârın hayvanı,
öküz toprağın hayvanıdır.
At başını kaldırır, ufkun ötesine bakar;
öküz başını eğer, ayağının altındaki toprağa bakar.
Biri giden hayat,
biri kalan hayattır.
At henüz gelmemiş yere yönelir,
öküz zaten verilmiş yeri korur.
Ama
yalnız gidişle köy yaşayamaz,
yalnız kalışla da hayat sürmez.
Biri denize açılmalı,
biri dönülecek toprağı korumalıdır.
At olasılığa yönelir,
öküz sürekliliği üstlenir.

Tek bir güneş ikisinin üstüne aynı doğar,
küçük bir tekne
atın baktığı yöne gider.
Öküz başı eğik,
o teknenin yeniden varacağı toprağı korur.
Hayat,
gitmekle kalmaktan
birini seçmek değildir.
Kalan olmalı ki gidilebilsin,
yeri koruyan olmalı ki dönülebilsin.