Solda Boş Ev, Sağda Boş Ev

Göğün yükseklerinde bir güneş. Uzak denizde bir tekne. Ortada uzun süredir kıpırdamayan kayalık ada. Yamacında tek başına bir at.
Aşağıda iki ev vardır. Biri kapısını kapatmış, geçmiş günleri içinde taşır. Öteki, içi boş, henüz gelmeyeni bekler.
İki evi saran taş duvarlar birleşir, ayrılır; yolu keser gibi olur, yeniden açar.
Aralarından bir yaşlı adam bastonuna dayanarak gelir.
Güneş göktedir, kaya kalır, at bekler, ev boştur.
Yalnız yaşlı adam yürür.
Hangi evin doğru olduğunu kimse söylemez. Kapalı kapının ardında da hayat vardır; açık, boş odada da henüz yaşanmamış zaman.
Yaşlı adam yol ayrımında durur. Ama yol baştan beri yol değildi.
Bedenini bir yana taşıdığı anda bir yol çizgisi oluşur, boş evlerden biri ancak o zaman onun yuvası olur.
Hayat verilmiş cevabı aramak değildir. İki ev arasındaki boş yerlerden birini seçip kendi sıcaklığınla doldurmaktır.