Werktekst
en bergt de voorbije dagen.
Het andere
staat vanbinnen leeg
en wacht op wie nog niet kwam.
De stenen muren
rond de twee huizen
lopen in elkaar over
en splitsen zich weer.
Ze lijken de weg
te versperren,
en geven hem
weer vrij.
Daartussen
komt een oude man aan,
steunend op zijn stok.
De zon hangt.
De rots blijft.
Het paard wacht.
De huizen
staan leeg.
Alleen de oude man
loopt.
Welk huis het juiste is,
zegt niemand.
Ook achter de gesloten deur
is leven.
Ook in de open, lege kamer
is een tijd
die nog niet geleefd is.
De oude man
staat voor een tweesprong.
Maar een weg
was niet van het begin af
een weg.
Op het ogenblik
dat hij zijn lichaam
naar één kant verplaatst,
ontstaat er
één lijn van weg.
En één leeg huis
wordt eindelijk
zijn woning.
Leven
is misschien niet
een gegeven antwoord zoeken,
maar tussen twee huizen
één lege plek kiezen
en die vullen
met de eigen warmte.
Kerncontext
Byun Shi-Ji was een Koreaanse moderne en hedendaagse schilder die Jeju’s Fūdo niet als decor, maar als bestaansvoorwaarde schilderde. Eenzaamheid, wachten, wind en de kleur van droog gras vormen een glokaal Koreaans modernisme dat plaats en wereld met elkaar verbindt.