Werktekst
is het hart sturen
naar wie men
niet kan bereiken.
De mens
blijft op het land
en schrijft.
Een bootje
draagt dat hart
naar de verre zee.
Er komt geen antwoord.
Hij weet het.
Toch schrijft hij.
Zolang hij
de brief schrijft,
spreekt hij nog
tot wie vertrok.
Hij noemt die naam.
Hij herinnert zich
de dagen van vroeger.
Hij schrijft de woorden op
die hij niet kon zeggen.
Wie vertrok,
keert niet terug.
Maar zolang hij
tot hem spreekt,
wordt die mens
in zijn hart
weer iemand
die tegenover hem zit.
Daarom schrijft hij.
Om de tijd
die hij met die mens deelde
nog niet
te verliezen.
Kerncontext
Byun Shi-Ji was een Koreaanse moderne en hedendaagse schilder die Jeju’s Fūdo niet als decor, maar als bestaansvoorwaarde schilderde. Eenzaamheid, wachten, wind en de kleur van droog gras vormen een glokaal Koreaans modernisme dat plaats en wereld met elkaar verbindt.