Ang Liham

Ang liham ay pagpapadala ng puso sa taong hindi maabot.
Ang tao ay naiiwan sa lupa at sumusulat, at ang munting bangka ay naglalayag patungo sa malayong dagat dala
ang pusong iyon.
Hindi darating ang sagot.
Alam niya.
Ngunit sumusulat pa rin siya.
Habang sumusulat ng liham, nakikipag-usap pa rin siya sa umalis.
Tinatawag ang pangalan nito, ginugunita ang mga lumipas na araw, isinusulat ang mga salitang hindi nasabi.
Hindi babalik ang umalis.
Ngunit habang nakikipag-usap, sa loob ng puso, muli itong nagiging taong nakaharap sa kaniya.
Kaya sumusulat siya.
Upang hindi pa mawala ang panahong pinagsaluhan nila.