Ang Landas na Muling Nagtagpo

Kapag tahimik na sinundan ang guhit ni Byun Shi-Ji, makikitang hindi ito pare-pareho.
Matingkad, pagkatapos ay kumukupas.
Makapal, pagkatapos ay pumipino.
Sa ilang bahagi, pumipino ito na halos mapatid,
Sa ilang bahagi, muling nabubuhay at kumakapal.
Sa loob ng iisang guhit ay may pagtaas at pagbaba.
Ito ang guhit ng buhay.
Ang buhay ay hindi rin pare-pareho.
May panahong malakas, may panahong pagod.
May panahong malinaw, may panahong malabo.
Parang mapapatid, ngunit muling nagdurugtong.
Ang pinakatumitimo sa puso ay ang bahaging parang mapapatid.
Ang bahaging pumino ang guhit na halos maglaho.
Doon, pinipigil natin ang hininga.
Mapapatid kaya.
Ngunit hindi napapatid ang guhit.
Nagpapatuloy ito nang manipis.
At muling nabubuhay.
Ito ang anyo ng pagtitiis.
Ang pagtitiis ay hindi laging malakas.
May mga sandali itong parang mapapatid.
Sandaling parang hindi na kakayanin.
Ngunit hindi napapatid,
Nagpapatuloy kahit manipis.
Iyon ang pagtitiis.
Hindi lamang ang makapal na pagdurugtong ang buhay.
Ang pagdurugtong na parang mapapatid ay buhay din.
Marahil iyon pa ang mas malalim na buhay.
Sa kung saan, may guhit ding pumipino ngayon sa buhay ng isang tao. Hindi ito napapatid. Pumipino lamang.
Sa loob ng isang guhit, naroon ang isang buong buhay.