Malawak na Dagat, Makitid na Landas

Sa tabi ng malawak na dagat
Sa isang sulok
Isang matanda ang naglalakad
Nakatukod ng tungkod
Ang burol sa harap niya
Ay hindi tuwid
Umaakyat
Bumababa
At muling umaabot sa malayo
Ang daan ng isang buhay
Ay hindi rin naging tuwid
Kung minsan ay bumabalik
Kung minsan ay yumuyukod
Hanggang makarating dito
Sa ibabaw ng baluktot na guhit na iyon
Nakalatag ang panahon ng isang buhay
Ang buhay ay hindi ang paghahanap
Ng tuwid na daan
Kundi ang paglakad sa baluktot na daan
Hanggang sa dulo nito
Malawak ang dagat at makitid ang daan. Gayunman, pinili niya ang daan.
Sapagkat iyon lamang ang malalakaran.