Jeju

Sa pagitan ng pag-alis at pagbabalik, payapa niyang minamasdan ang kalikasan at buhay ng pook.
Sa panahong ito, bughaw pa ang dagat, at malamlam na kumikinang ang bundok at ang langit.
Hindi pa natutuyo ang kulay.
Bago lumubog balang-araw ang lahat ng liwanag sa kulay ng tuyong damo, kinailangan muna ng pintor na
matagal na pagmasdan ang lugar na kaniyang binalikan.
Ang kabayo ay nakatayo sa harap ng lupang tinubuan.
Dala ng katawang nakabalik na ang pusong hindi pa nakababalik.
Naunang bumabalik ang katawan, at dahan-dahan ang puso.
Ang pag-uwi ay hindi gawain ng isang araw kundi ng natitirang buhay.