Mabangis na Sayaw

Isang bahay na pawid ang mababang nakaupo sa gitna ng parang.
Nakahilig sa isang panig ang puno, at umiikot sa buong langit ang kawan ng mga uwak.
Sa sahig na kahoy ng bahay, isang tao; sa bakuran, isang kabayo.
Parang magkakahiwalay silang lahat, ngunit nasa loob sila ng iisang hangin.
Hindi nakikita ang hangin.
Ngunit ang bahay, ang puno, at ang mga ibon ay alam na ang direksiyon nito.
Ang kalikasan at buhay ng pook ay di-nakikitang lakas na nagpapamuhay nang magkakasama sa isang buong daigdig.
Magkahiwalay na namumuhay ngunit iisang hangin ang sinasalubong.
Iyon ang mamuhay sa iisang kalikasan at buhay ng pook.