Artwork text
خانهای کاهی
میان دشت پست نشسته است.
درخت به یک سو خمیده،
و دستهی کلاغان آسمان را پر کرده میچرخند.
بر ایوان انسانی،
در حیاط اسبی.
همه گویی جدا هستند،
اما در یک بادند.
باد دیده نمیشود.
با اینهمه خانه، درخت و پرنده
از پیش جهتش را میدانند.
فودو نیرویی نادیدنی است
که یک جهانِ کامل را با هم زیستن میدهد.
جدا زیستن،
و با اینهمه همان باد را خوردن.
این است زیستن در یک فودو.
Key context
بیون شیجی نقاش مدرن و معاصر کرهای بود که فودوی ججو را نه پسزمینه، بلکه شرط هستی میدانست. تنهایی، انتظار، باد و رنگ علف خشک در هنر او مدرنیسمی کرهای و گلوکال میسازند که در مکان ریشه دارد و به جهان گشوده است.
نقاشججوژاپنسئولبیوون (باغ مخفی چانگدوکگونگ)دوران مدرندوران معاصرهنرهنرهای تجسمی