Artwork text
خورشید برآمد.
شوهر به مزرعه میرود،
زن به دریا.
شوهر گاو را میراند و زمین را شخم میزند.
عرق پشتش را خیس میکند.
زن به آب میرود.
صدف برمیچیند،
آبالون برمیگیرد.
یکی بر زمین،
یکی در دریا.
زیر یک آسمان،
با یک دل،
بارِ یک روز را بر دوش میکشند.
کودک با آن عرق بزرگ شد.
با عرقی که پدر و مادر
هر روز از زمین و دریا بالا کشیدند.
همهی روزهای جهان
چنین کسی را پروردهاند.
Key context
بیون شیجی نقاش مدرن و معاصر کرهای بود که فودوی ججو را نه پسزمینه، بلکه شرط هستی میدانست. تنهایی، انتظار، باد و رنگ علف خشک در هنر او مدرنیسمی کرهای و گلوکال میسازند که در مکان ریشه دارد و به جهان گشوده است.
نقاشججوژاپنسئولبیوون (باغ مخفی چانگدوکگونگ)دوران مدرندوران معاصرهنرهنرهای تجسمی