Нэг өдөр

Нар мандав. Нөхөр нь тал руу, эхнэр нь далай руу явна. Нөхөр нь үхрээ хөтлөн газар хагална. Хөлс нурууг нь норгоно. Эхнэр нь далайд шумбана. Дун, далайн чих түүж авна. Нэг нь газарт, нэг нь далайд. Нэг тэнгэрийн доор нэг сэтгэлээр өдрийг үүрнэ. Тэр хөлсөөр хүүхэд өсжээ. Эцэг эх нь газар ба далайгаас өдөр бүр татаж гаргасан тэр хөлсөөр. Ертөнцийн өдөр бүр ийнхүү хэн нэгнийг өсгөжээ.