Ang Punong Umaabot sa Langit

Isang puno
Pahilis na umaangat
At hanggang wakas
Iniuunat ang katawan pataas
Baluktot ito ng hangin
Ngunit kilos din ito
Patungo sa langit
Ang mga nasa ibabaw ng lupa
Ay pawang mabababa
Ang tao, ang kabayo, ang bahay
Nagtitiis sa hangin
At bumababa

Ngunit tanging ang puno
Kahit bumababa
Ay nakatingala hanggang wakas
Nagpapatuloy nang nakabaluktot.
Kung hindi makadiretso,
nagpapatuloy kahit nakabaluktot.
Iyan
Ang tindig ng buhay
Na hindi lumilimot sa itaas
Kahit nasa loob ng hangin
Sa dibdib ng bawat taong yumuko
ay may gayon ding sanga.