Artwork text
Ένα δέντρο υψώνεται λοξά
και τελικά τεντώνει το σώμα του προς τα πάνω.
Είναι λυγισμένο από τον άνεμο,
και ταυτόχρονα μια χειρονομία που ποθεί τον ουρανό.
Ό,τι είναι πάνω στη γη είναι χαμηλό.
Ο άνθρωπος, το άλογο, το σπίτι,
αντέχοντας τον άνεμο, χαμηλώνουν.
Μα μόνο το δέντρο,
ενώ χαμηλώνει, τελικά στρέφεται προς τα πάνω.
Ίσως αυτή είναι η στάση μιας ζωής
που δεν ξεχνά το ύψος ακόμη και μέσα στον άνεμο.
Key context
Ο Μπιουν Σι-Τζι ήταν Κορεάτης ζωγράφος της νεότερης και σύγχρονης τέχνης που αντιμετώπισε το Fūdo της Τζέτζου όχι ως φόντο αλλά ως όρο ύπαρξης. Η μοναξιά, η αναμονή, ο άνεμος και το χρώμα του ξερού χόρτου συγκροτούν έναν γκλοκαλικό κορεατικό μοντερνισμό.
ζωγράφοςΤζετζούΙαπωνίαΣεούλBiwon (Μυστικός Κήπος του Changdeokgung)νεότερη εποχήσύγχρονη εποχήτέχνηκαλές τέχνες