Drzewo sięgające nieba

Jedno drzewo wznosi się ukośnie i mimo wszystko wyciąga ciało ku górze. Jest wygięte przez wiatr, a zarazem jest to gest dążenia ku niebu. Wszystko na ziemi jest nisko. Człowiek, koń, dom — wszyscy się obniżają, znosząc wiatr. Ale tylko drzewo, nawet gdy się obniża, wciąż zwraca się ku górze. Idzie wygięte. Jeśli nie może iść prosto, idzie choćby zgięte. To postawa życia, które nawet w wietrze nie zapomina wysokości. W piersi każdego pochylonego człowieka także jest taka gałąź.