Południe

Słońce stoi wysoko. Obraz jest jasny. Ale wiatr jest silny. Drzewo pochyla się w jedną stronę. Dom kryty strzechą obniża ciało. Starzec idzie zgięty, opierając się o laskę. To, że dzień jest jasny, nie znaczy, że znikają trudności życia. Nawet w jasnym świetle południa człowiek się zgina. Dzień, który innym wydaje się dobry, dla niego może być najtrudniejszy do przetrwania. Wiatr jest czasem, który spycha człowieka na bok. Jest historią, której nie da się uniknąć. Jest ciężarem życia, który przychodzi do każdego. Starzec nie walczy z wiatrem. Obniża ciało i idzie krok po kroku. Gnie się, żeby nie upaść. Opiera się o laskę, żeby się nie zatrzymać. Wytrwać to nie czekać na dzień bez wiatru. To nie zgubić własnej drogi nawet w wietrze. Idzie również dzisiaj. Nad zgiętymi plecami jasno świeci południowe słońce.