Middag

De zon staat aan de hemel, het beeld is helder. Maar de wind is fel.
De boom helt naar één kant, het huis met strodak maakt zich laag. De oude man loopt met gebogen rug, steunend op zijn stok.
Een heldere dag neemt de moeilijkheden van het leven niet weg. Ook in het volle middaglicht buigt een mens. Wat voor anderen een goede dag lijkt, kan voor hem de moeilijkste dag zijn om door te komen.
De wind is de tijd die de mens wegduwt, de onontkoombare geschiedenis, het gewicht van het leven dat de levenden treft.
De oude man vecht niet tegen de wind. Hij maakt zich laag en gaat stap voor stap vooruit. Hij buigt om niet te vallen en steunt op zijn stok om niet te stoppen.
Volhouden wacht niet op een windstille dag. Het is ook in de wind je eigen weg niet verliezen.

Ook vandaag gaat hij verder. Boven zijn gebogen rug schijnt de middagzon helder.