Öğle

Güneş göktedir, resim aydınlıktır. Ama rüzgâr serttir.
Ağaç bir yana eğilir, saz damlı ev alçalır. Yaşlı adam belini bükmüş, bastonuna dayanarak yürür.
Günün aydınlık olması hayatın güçlüklerini yok etmez. Öğlenin parlak ışığında da insan eğilir. Başkasına güzel görünen bir gün, onun için dayanılması en zor gün olabilir.
Rüzgâr, insanı iten yıllar, kaçınılmaz tarih, yaşayanın karşısına çıkan hayatın ağırlığıdır.
Yaşlı adam rüzgârla savaşmaz. Bedenini alçaltır, adım adım ilerler. Düşmemek için eğilir, durmamak için bastonuna dayanır.
Dayanmak, rüzgârsız günü beklemez. Rüzgârın içinde de kendi yolunu yitirmemektir.

Bugün de yürür. Eğilmiş sırtının üstünde öğle güneşi parlaktır.