Sallanan Ufuk

Karada
bir yaşlı adam ve bir at,
denizde
küçük bir tekne vardır.
Ayrı yerlerde
aynı rüzgâra dayanırlar.
Uçurumdaki iki gölge
teknenin döneceği yer olur,
dalgalar içindeki küçük tekne
yaşlı adamın
elinde kalan umudu olur.
Birbirlerine ulaşamazlar.
Seslenemezler de.
Rüzgâr sesi siler.

Yine de bakarlar.
Baktıkları sürece
yalnız değillerdir.
Dayanmak,
tek başına direnmek değildir.
Uzaktaki bir varlığın
hâlâ orada olması.
Yalnız bu bile
insanın bir gün daha dayanmasına yeter.