เส้นขอบฟ้าที่สั่นไหว

บนแผ่นดิน
มีชายชรากับม้า
บนทะเล
มีเรือลำเล็กลำหนึ่ง
ต่างที่ต่างทาง
แต่ทนลมเดียวกัน
เงาสองเงาบนหน้าผา
กลายเป็นที่ให้เรือกลับมา
เรือเล็กกลางคลื่น
กลายเป็นความหวังที่ยังเหลือ
ของชายชรา
ไปถึงไม่ได้
เรียกก็ไม่ได้
ลมลบเสียงหายไป

ถึงอย่างนั้นก็ยังมอง
ตราบที่ยังมอง
ก็ไม่ได้อยู่คนเดียว
การทนอยู่
ไม่ใช่การฝืนอยู่ลำพัง
ใครสักคนที่อยู่ไกลออกไป
ยังอยู่ตรงนั้น —
เพียงเท่านั้น
คนก็ทนต่อไปได้อีกวัน