Τρεμάμενος ορίζοντας

Στη γη ένας γέροντας κι ένα άλογο,

στη θάλασσα ένα μικρό καΐκι.
Σε διαφορετικούς τόπους, μα αντέχουν τον ίδιο άνεμο.
Οι δυο σκιές πάνω στον γκρεμό γίνονται για το καΐκι τόπος επιστροφής,
και το μικρό καΐκι μες στα κύματα γίνεται για τον γέροντα ελπίδα που μένει ακόμη.
Δεν μπορούν να φτάσουν ο ένας τον άλλον.
Ούτε να φωνάξουν.
Ο άνεμος σβήνει τον ήχο.

Κι όμως κοιτάζουν.
Όσο κοιτάζουν,
δεν είναι μόνοι.
Το να αντέχεις
δεν είναι να κρατιέσαι μόνος.
Ένα πλάσμα μακριά
είναι ακόμη εκεί.
Μόνο γι’ αυτό
ο άνθρωπος αντέχει άλλη μια μέρα.