Artwork text
Στη γη ένας γέροντας κι ένα άλογο,
στη θάλασσα ένα μικρό καΐκι.
Σε διαφορετικούς τόπους, μα αντέχουν τον ίδιο άνεμο.
Οι δυο σκιές πάνω στον γκρεμό γίνονται για το καΐκι τόπος επιστροφής,
και το μικρό καΐκι μες στα κύματα γίνεται για τον γέροντα ελπίδα που μένει ακόμη.
Κι αν δεν φτάνει ο ένας τον άλλον, μέσα στον ίδιο άνεμο κοιτάζονται.
Το να αντέχεις δεν είναι να κρατιέσαι μόνος.
Ίσως είναι να μένεις μαζί, αντλώντας παρηγοριά και δύναμη
ακόμη κι από ένα ον που είναι μακριά.
Έργο 8 · «Ο τροπικός ήλιος» · 1983 · μέση περίοδος Τζέτζου · Φουνγκτό
Key context
Ο Μπιουν Σι-Τζι ήταν Κορεάτης ζωγράφος της νεότερης και σύγχρονης τέχνης που αντιμετώπισε το Fūdo της Τζέτζου όχι ως φόντο αλλά ως όρο ύπαρξης. Η μοναξιά, η αναμονή, ο άνεμος και το χρώμα του ξερού χόρτου συγκροτούν έναν γκλοκαλικό κορεατικό μοντερνισμό.