Artwork text
Όλα σκοτεινά, κι άγρια κύματα.
Κάτω από μαύρο ουρανό σηκώνεται άσπρος αφρός,
κι η θάλασσα βράζει.
Στη μέση της, λίγα μαύρα πουλιά
υψώνονται κόντρα στο ρεύμα.
Ανοίγουν τα φτερά
κι αντέχουν το κύμα που ξεχύνεται.
Για να μη σπρωχτούν μακριά, για να μη βυθιστούν.
Το να λυγίζεις είναι προσπάθεια να μη σπάσεις,
και το να υψώνεσαι είναι προσπάθεια να μη χαθείς.
Έργο 25 · «Το μικρό καΐκι που τρέμει» · 1987 · μέση περίοδος Τζέτζου ·
Key context
Ο Μπιουν Σι-Τζι ήταν Κορεάτης ζωγράφος της νεότερης και σύγχρονης τέχνης που αντιμετώπισε το Fūdo της Τζέτζου όχι ως φόντο αλλά ως όρο ύπαρξης. Η μοναξιά, η αναμονή, ο άνεμος και το χρώμα του ξερού χόρτου συγκροτούν έναν γκλοκαλικό κορεατικό μοντερνισμό.
ζωγράφοςΤζετζούΙαπωνίαΣεούλBiwon (Μυστικός Κήπος του Changdeokgung)νεότερη εποχήσύγχρονη εποχήτέχνηκαλές τέχνες