Artwork text
همهچیز تاریک
و موجهای تند.
زیر آسمان سیاه
کفِ سفید برمیخیزد،
دریا میجوشد.
درست در میانش
چند پرندهی سیاه
خلافِ جریان بالا میآیند.
بال گشوده
موجِ فروریزنده را تاب میآورند.
تا پس رانده نشوند،
تا فرونروند.
نه به فرمانِ کسی.
چون زندهاند،
بالا میآیند.
خمیدن
برای نشکستن است،
و برخاستن
برای محو نشدن.
بر موجهای تاریک
آن بالهای کوچک
همهی معنایِ واژهی زندگی را
نشان میدهند.
Key context
بیون شیجی نقاش مدرن و معاصر کرهای بود که فودوی ججو را نه پسزمینه، بلکه شرط هستی میدانست. تنهایی، انتظار، باد و رنگ علف خشک در هنر او مدرنیسمی کرهای و گلوکال میسازند که در مکان ریشه دارد و به جهان گشوده است.
نقاشججوژاپنسئولبیوون (باغ مخفی چانگدوکگونگ)دوران مدرندوران معاصرهنرهنرهای تجسمی