Artwork text
Η θάλασσα σηκώνεται.
Μπροστά στη μοίρα ενός μικρού καϊκιού,
ο ουρανός συγκρατεί το κλάμα του
και κοιτάζει προς τα κάτω.
Ο άνθρωπος μέσα στο σπίτι κουλουριάζεται,
γιατί δεν αντέχει να κοιτάξει.
Και το άλογο πάνω στο ακρωτήρι
δεν ξεκολλά τα μάτια του από το καΐκι που πλανιέται.
Τα πιο μεγάλα πράγματα του κόσμου,
μπροστά σ’ ένα και μόνο μικρότατο πράγμα,
κρατούν την ανάσα τους, γιατί τίποτα δεν μπορούν.
Με τη δύναμη, η θάλασσα μπορεί να καταπιεί το καΐκι.
Μα με την καρδιά,
μη μπορώντας τίποτα για αυτό το ένα καΐκι,
ο ουρανός κλαίει.
Μπροστά σ’ ένα μικρό ον,
ούτε η θάλασσα, ούτε ο ουρανός, ούτε η γη
μπορούν τίποτα.
Μπροστά στον άνεμο, όλος ο κόσμος, για μια στιγμή,
κρατά την ανάσα του.
Έργο 24 · «Επιβίωση ΙΙ» · 2005 · όψιμη περίοδος Τζέτζου · Φουνγκτό
Key context
Ο Μπιουν Σι-Τζι ήταν Κορεάτης ζωγράφος της νεότερης και σύγχρονης τέχνης που αντιμετώπισε το Fūdo της Τζέτζου όχι ως φόντο αλλά ως όρο ύπαρξης. Η μοναξιά, η αναμονή, ο άνεμος και το χρώμα του ξερού χόρτου συγκροτούν έναν γκλοκαλικό κορεατικό μοντερνισμό.