Azgın Deniz, Islak Gök

Deniz ayağa kalkar.

Küçük bir teknenin kaderi önünde
gök ağlamayı içinde tutup
aşağı bakar.
Evdeki insan
bakmaya dayanamaz, büzülür;
burundaki at
sürüklenen tekneden
gözünü ayıramaz.
Dünyanın en büyük şeyleri,
en küçük şeyin karşısında
ellerinden bir şey gelmeden
nefeslerini tutar.
Gücüyle
deniz tekneyi yutabilir.
Ama gönlüyle
o tek tekne karşısında çaresiz kalır,
gök ağlar.
Küçük bir varlık önünde
deniz de gök de toprak da
hiçbir şey yapamaz.
Rüzgârın önünde bütün dünya
bir an
nefesini keser.
Her yürekte
gözünü ayıramadığı
bir tekne vardır.