Öğlenin Yalnızlığı

Güneş başın üstünde.
Ne gölge
ne saklanacak yer var.

Rüzgâr kırı altüst eder,
tekne uzakta yüzer.
Ev alçakta kapanır,
ağaç kara kara sallanır.
Bir insan
altında bedenini büker.
Işık o kadar çok ki
aksine hiçbir şey ulaşmaz.
Öğle,
günün ortası olduğu kadar
yalnızlığın en yüksek yeridir.
Çekilecek karanlık da
beklenecek akşam da yok.
Her şey aydınlık,
yanında kimse yok.
Bu yüzden o insan
en aydınlık zamanda
en derin yalnızlığa gömülür.
Herkesin hayatında
böyle bir öğle vardır.