Dalıp Gitme

Denize, güneşe, yanındaki ata bakmaz.
Elindeki dünyanın derinlerine dalmıştır.
Dünya ne kadar geniş olursa olsun, ona ağacın altında birkaç metrekare yeter. Kimse çağırmaz; bütünüyle kalabilir.
At kendi işini yapar, tekne kendi işini, güneş kendi işini. Birbirine değmez, birbirini rahatsız etmezler.
Huzur, uzaklaşıp boşalıp geri çekilmenin sonunda, kimsenin olmadığı küçücük yere sessizce konan ışıktı.
Güneş eğilse de kalkmaz.
Sanki dünya onu unutsa da olurmuş gibi.
Unutulmuş yer, onun için en aydınlık yerdi.