Απορρόφηση

Δεν κοιτάζει ούτε τη θάλασσα, ούτε τον ήλιο, ούτε το άλογο δίπλα του. Είναι βυθισμένος βαθιά στον κόσμο μέσα στα χέρια του. Όσο πλατύς κι αν είναι ο κόσμος, του αρκεί ένα μικρό κομμάτι γης κάτω από το δέντρο. Κανείς δεν τον καλεί, γι’ αυτό μπορεί να μείνει ολόκληρος εκεί. Το άλογο κάνει τη δουλειά του, το καΐκι τη δική του, ο ήλιος τη δική του. Δεν αγγίζει το ένα το άλλο. Γι’ αυτό δεν ταράζει το ένα το άλλο. Η γαλήνη ήταν ένα φως που, αφού απομακρύνθηκε, άδειασε και τραβήχτηκε, κάθισε ήσυχα σ’ ένα μικρό κομμάτι όπου δεν υπάρχει κανείς. Κι αν γείρει ο ήλιος, εκείνος δεν σηκώνεται. Σαν να μην τον πειράζει να τον ξεχάσει ο κόσμος. Ο ξεχασμένος τόπος ήταν γι’ αυτόν ο πιο φωτεινός.