Artwork text
Manzarayı resmedip baktığında bir eksiklik vardı.
Bu yüzden bir insan ekledi.
Büyük olmayacak.
Adsız olacak.
Yalnızca bir nokta gibi.
Resmi tutsun diye eklenmişti.
Yüzü yoktu.
Başı eğik bir insan.
Bastonlu bir yaşlı adam.
Manzara asıl olandı.
İnsan yalnızca küçük bir ekti.
Ama garip bir şey oldu.
O küçük insan, bütün yüzeyi kendi çevresinde toplamaya başladı.
Yüzde bir bile etmeyen bir büyüklükle geriye kalan her şeyi taşıdı.
Tek bir nokta.
O nokta küçüldükçe yalnızlık derinleşti.
Başkaları söyledi.
“O insan tıpkı bir özportre gibi,” dediler.
O, hayır demedi.
Bu tek sözle her şey açıklığa kavuştu.
Adsız o insan, herkes gibiydi.
Ama sonunda ressamın kendisiydi.
Key context
Byun Shi-Ji, Jeju’nun Fūdo’sunu bir arka plan değil, varoluşun koşulu olarak resmeden modern ve çağdaş bir Koreli ressamdı. Yalnızlık, bekleyiş, rüzgâr ve kuru ot rengi, sanatında yerel ile evrenseli birleştiren glokal bir Kore modernizmi oluşturur.