Artwork text
خورشید بالای سر است.
نه سایهای هست،
نه جایی برای پنهان شدن.
باد دشت را زیرورو میکند،
قایق دور شناور است.
خانه کوتاه خمیده،
درخت سیاه میلرزد.
انسانی
زیر آن تن خم میکند.
نور آنقدر زیاد است
که برعکس به هیچچیز نمیرسد.
نیمروز
میانهی روز است
و بلندترین جای تنهایی.
نه تاریکیای برای عقب رفتن،
نه شامی برای انتظار.
همهچیز روشن است
و کنار او هیچکس نیست.
پس آن انسان
در روشنترین ساعت
ژرفترین تنهایی را مییابد.
در زندگی هر کس
چنین نیمروزی هست.
Key context
بیون شیجی نقاش مدرن و معاصر کرهای بود که فودوی ججو را نه پسزمینه، بلکه شرط هستی میدانست. تنهایی، انتظار، باد و رنگ علف خشک در هنر او مدرنیسمی کرهای و گلوکال میسازند که در مکان ریشه دارد و به جهان گشوده است.
نقاشججوژاپنسئولبیوون (باغ مخفی چانگدوکگونگ)دوران مدرندوران معاصرهنرهنرهای تجسمی