Fırtınadaki Deniz

Rüzgâr
bir ağacı bütünüyle eğdi.
Dalları da yaprakları da
bir yana yığıldı.
Yabani otlar
beyaz çizgiler olup yatar.
Tek bir kök bile karşı gelmeden
aynı yana.

Bir atla
bir yaşlı adam
bedenlerini yaklaştırmış durur.
Atın sıcaklığı insana geçer,
insanın eli atın boynuna konur.
Saz damlı bir ev
taş duvarın içinde alçalır.
Yatmak
yenilmek değildir.
Bedeni rüzgâra bırakmanın yoludur.
Ot yatar,
ağaç bükülür.
Yaşlı adam atın yanında
sonuna kadar ayaklarını yere basar.
Rüzgâr dinince
ot yeniden kalkar.
Tek bir kök bile eksilmeden,
yattığı o yerde.
Dayanmak,
hiç düşmemek değil,
yeniden kalkacak gücü
toprakta bırakmaktır.