Tayfun

Yukarıda kalın bir çizgi göğü denizden ayırır. Üstünde küçük bir tekne yüzer.
Aşağıda alçak bir saz damlı ev ve başı eğik bir at.
Rüzgâr çoktan geçmiştir. Resim sessizdir.
Ama süpürülmüş otların dokusunda, ezilmiş çatıda, eğilmiş sırtta anısı kalır. Sessizlik hemen iyileşmek demek değildir.
Görünmüyor diye izler kapanmış değildir.
İnsan bedeni de farklı değildir. Fırtına geçtikten sonra bile bedenin bir yerinde o rüzgâr kalır.
Hiçbir şey olmamış gibi duran insanın sırtı, aslında en çok şeyi söyler.
Rüzgâr kaybolsa da ona dayanmış yer uzun süre hatırlar.