Тайфун

Дээр нь нэг бүдүүн зураас тэнгэр, далайг хуваана. Түүн дээр бяцхан завь хөвнө. Доор нь намхан сүрлэн дээвэртэй байшин, толгой гудайсан морь. Салхи аль хэдийн өнгөрчээ. Зураг аниргүй. Гэвч салхинд налсан өвсний судал, дарагдсан дээвэр, бөгтөр нуруунд түүний ул мөр үлджээ. Аниргүй байна гэдэг эдгэрсэн гэсэн үг биш. Харагдахгүй болсон нь ором эдгэрсний тэмдэг биш. Хүний бие ч адил. Шуурга өнгөрсний дараа ч биеийн хаа нэгтээ тэр салхи үлдэнэ. Юу ч болоогүй мэт зогсох хүний нуруу үнэндээ хамгийн ихийг өгүүлнэ. Салхи алга болсон ч, түүнийг тэссэн газар удаан санадаг.