Иодо

Хар өнгө зургийг залгив.
Тэнгэр ч үгүй, газар ч үгүй.
Бүх ертөнц эргэлдэнэ.
Мод үндэстэйгээ найгаж,
Морь толгойгоо унжуулав.
Учир нь харах завь
Байхгүй болсон юм.
Тэр харын яг голд
Нэг байшин
Намхан бөхийж тэснэ.
Энэ бол
Хамгийн харанхуй Иеодо.
Хоосон завь эргэж ирэхээс өмнө,
Хэрээ уйлахаас өмнө,
Шуурга яг одоо
Тэр хүнийг аваад явж буй
Шөнө юм.
Тэр шөнө
хуурай газрын нэгэн өрөөнд
хэн нэгэн юу ч мэдэхгүй хэвээр
түүнийг хүлээж байна.