Ieodo

Karalık resmi yuttu.
Ne gök ne toprak,
bütün dünya savrulur.
Ağaç köküyle sendeleyip
at başını düşürdü.
Çünkü artık bakılacak
bir tekne yoktur.

Karalığın ortasında
bir ev
alçakta kapanıp dayanır.
Bu,
en karanlık İeodo.
Boş tekne dönmeden,
karga ağlamadan önce,
fırtınanın
o insanı götürmekte olduğu
gecedir.
Ve bu gece,
karadaki bir odada,
henüz hiçbir şey bilmeden
biri onu bekler.